HSP-kinderen (ook wel Nieuwetijdskinderen als; Indigokinderen, kristalkinderen of sterrenkinderen genoemd) zijn normale kinderen die een hoogsensitieve persoonlijkheid hebben. Zij voelen emoties en verdriet van anderen vaak sterker dan hun eigen gevoelens. Dit zijn kinderen die meer last van hun buitenzintuigelijke ofwel fijnstoffelijke of paranormale begaafdheid hebben dan dat ze er vreugde van ondervinden. Ze krijgen vaak het stempel ADHD kinderen (indigokinderen, met een strijd tussen hun aardse en kosmische ziel, waarbij de aardse ziel vaak overheest), en de vormen van ADD en PDD-NOS (kristalkinderen, met een beschadigde aardse ziel, waarbij de kosmische ziel vaak de leiding heeft) en autistische kinderen (sterrenkinderen, met niet volledig geïncarneerde kosmische zieledelen), omdat hun problematiek in de meeste gevallen dezelfde achtergrond heeft. Maar in feite hebben ze hun paranormale overgevoeligheid eigenlijk niet kunnen erkennen om ermee leren om te gaan.
Het blijkt in de praktijk dat er veel overgevoelige kinderen zijn die zich intens verdrietig voelen en vaak niet aan kunnen geven waarom ze zich zo voelen. De meest voorkomende oorzaak is dat er overgeërfde paranormale gave meegekregen zijn die nooit ontdekt en erkent zijn geweest en er is dus ook niet geleerd is om hiermee om te gaan, laat staan dat men het voor zijn ontwikkelingsproces kon inzetten. Want ieder mens bestaat uit vlees, bot, bloed, maar ook uit energie en de erkenning van deze energie ontbreekt bij heel veel mensen, wat kan leiden tot blokkades en excessen. Hun paranormale overgevoeligheid kan zich op vele manieren uiten, zoals met extreem emotioneel reageren, verdrietig of depressief zijn zonder aanwijsbare aanleiding, of verslavingsverschijnselen om de overgenomen pijn te verdoven of in de vorm van allergieën of voedselintolerantie door een overprikkeld zijn.
Eventueel kan een oorsprong voor deze hoogsensitiviteit liggen in het feit dat men in zijn aanleg in de baarmoeder een van een tweeling geweest is. Dit kan al vroegtijdig verstoord zijn doordat de vrucht door het lichaam van de moeder op natuurlijke wijze afgestoten werd, maar het verlatingsgevoel bij het kind dat geboren is kan een heel leven duren. Het eenzaamheidsgevoel, het niet-compleet zijn gevoel, verdriet en het gevoel hebben altijd iemand te missen komt heel veel voor.
Veelal staan bij nieuwetijdskinderen hun antennes naar hun omgeving te open en proberen ze dit te compenseren door in hun hoofd naar overzicht en controle te zoeken, waardoor ze vaak te weinig met beide beentjes op de grond staan. Nieuwetijdskinderen zijn vaak heel speciale kinderen die hun eigen kijk op dingen hebben, heel verrassend en opvallend creatief in het vinden van oplossingen. Net of zij een extra dimensie hebben die anderen nog ontbreekt of niet ontdekt is. Dit leidt vaak tot onbegrip, zeker als hun handelen niet binnen de normale patronen valt, niet binnen de structuren van onze hectische maatschappij.
Het steeds grotere aantal overgevoelige kinderen heeft te maken met allerlei invloeden van deze tijd, zoals stralingen van computers, Gsm’s, tv’s, tl-buizen, de stressmaatschappij, de eetgewoontes die we hebben. Dan kunnen alle toevoegingen en bewerkingen van ons voedsel leiden tot overprikkeling van deze toch al overbelaste kinderen en kunnen ze overgevoeligheid in de vorm van een allergie of intolerantie hiervoor ontwikkelen. Kinderen met een suikerintolerantie kunnen door het eten van suiker ADHD-gedrag vertonen. Kinderen kunnen ook ontregeld zijn door inentingen. Er zijn tal van aanwijsbare redenen mogelijk, maar helaas ook redenen die niet direct aanwijsbaar zijn.
Ik ben zelf ook een “kristalkind” dat de levensweg naar volwassenheid en therapeut heeft doorlopen, met alle problemen die men als kristalkind in zichzelf en met zijn omgeving daarbij kan tegenkomen. Daarom kan ik deze kinderen (tot 18 jaar in overleg met hun ouders of verzorgers), jongvolwassene of volwassene begrijpen en wil ik ze begeleiden als paranormaal therapeut en als mens.