De bindweefselmassage is een behandelmethode die rond 1930 in Duitsland ontwikkeld is door Elisabeth Dicke en verder uitgewerkt is door Hede Teirich-Leube.
De huid van de rug weerspiegelt in belangrijke mate de gesteldheid van de mens. Elk deel van de huid staat door zenuwen en energiebanen in verbinding met één van de meerdere weefselsystemen (de inwendige organen, het periost (botvlies), de spieren en het bindweefsel) van het lichaam. De relatie tussen de inwendige organen en bepaalde huidzones worden de Head-zones genoemd. Bij een bindweefselmassage worden door middel van specifieke massagetechnieken de huid en het daaronder gelegen bindweefsel geprikkeld, hierdoor worden ook de vergelegen organen en andere weefsels beïnvloed. Dit principe van een bindweefselmassage wordt ook wel een “reflexzonebehandeling” genoemd. Als zo’n systeem verstoord raakt verandert daardoor ook de huidspanning in de bijbehorende zone van de rug.
Bij iedere behandeling zal ik vooraf een uitgebreide vraagstelling naar de klachten en mogelijke oorzaken van de klachten en een nauwkeurige anamnese doen van het lichaam, specifiek van de rug. Het handvaardig en oordeelkundig tasten van de rug is van groot belang om de juiste informatie te krijgen over de gesteldheid van de mens. En op basis van dit alles ontstaat dan een behandelplan. Het aantal behandelingen kan sterk variëren.
Na enkele behandelingen kan reeds een positief effect optreden. Het kan mogelijk zijn dat men voor een gunstig resultaat gedurende langere tijd deze behandelingen nodig heeft ter ondersteuning van het zelfhelingsproces van het lichaam. Het zal uiteindelijk de beweeglijkheid van het lichaam vergroten en een algemeen gevoel van welbehagen bevorderen, doordat je letterlijk en figuurlijk “beter in je vel” komt te zitten.
Bindweefselmassage werkt bij:
- sporttrauma’s (ook oude blessures)
- strea en littekenweefsel
- posttraumatische restverschijnselen
- neurologische aandoeningen
- pijnbestrijding
- gewrichtsklachten
- bekkenproblemen bij de vrouw
- migraine
- ondersteuning van fysiologische functies (de orgaan- en doorbloedingfuncties)